Mata dan hari
Mata, Tanpa dirimu
Aku meraba sepanjang jalan
Takut dan tak pasti arahnya
Kamu kecil tapi
Besar untuk hidupku
Ngeri aku tanpa
Tahu apa dan siapa
Yang merayu dan
Mengaduh padaku
Dan menangis
Tak dapat kuhidup
Tanpamu. Terang
Tak kudapat
Hancur semua memori
Dalam sandiwara panggung ini
Hari, Tanpamu aku kosong
Menjadi bayangan pun
aku tak sanggup
Tanpamu aku tak berhak
Tuk menjadi terlihat
Tanpamu, apapun hilang lalu
Terhempas tanpa detik
Sepi dan kosong
Matipun bukan jalan
'Tuk keluar dan lari
Kencang aku berlari.
Mencari kemana
Aku mencari penglihatan
Dan hariku..
Mereka tak ada lagi..
Matipun aku tak bisa
Karena hidupku bukan
Aku yang bisa ambil
Tapi, matipun masih
Lebih baik dari pada
Harus begini..
Comments